نام فایل : عناصر غذايي مورد نياز گياهان 25 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 16

حجم : 170 کیلوبایت

مقدمه
در شرايطي كه در هر سال جمعيت كشور بيش از يك ميليون نفر افزايش مي‌يابد و تقاضا براي مواد غذايي رو به فزوني است، ايجاد تعادل مواد غذايي در خاك به منظور افزايش كمي و كيفي توليدات كشاورزي از وظايف همگاني است. خودكفايي و استقلال هر كشور منوط به تامين مواد غذايي آنها در داخل كشور است. عليرغم وسعت زياد كشورمان به علت محدوديت‌هايي مانند كوهستاني بودن، شوري خاك و كمبود آب و غيره، سطح اراضي قابل كشت بسيار محدود بوده و براي نيل به خودكفايي در محصولات كشاورزي لازم است همراه با كنترل جمعيت، ميزان عملكرد در واحد سطح افزايش يابد و در اين ميان نقش عناصر غذايي ريزمغذي در افزايش عملكرد و بهبود وضعيت كيفي محصولات كشاورزي بسيار حائز اهميت مي‌باشد.
بهترين، مناسبترين، ارزان‌ترين و راحت‌ترين روش براي استفاده از مواد غذايي ريزمغذيي به ظور تغذيه برگي يا محلول‌پاشي مي‌باشد.
نقش عناصر غذايي كم مصرف (ريزمغذي) در محصولات كشاورزي:
افزايش توليد در واحد سطح
بهبود كيفيت محصولات (افزايش پروتئين دانه گندم، افزايش طول عمر انباري پياز و سيب‌زميني و خوش خوراكي)
توليد بذر با قدرت جوانه‌زني و رشد بيشتر براي كشت‌هاي بعدي
كاهش غلظت آلاينده‌هايي نظير نيترات و كادميم در قسمت‌هاي خوراكي محصولات كشاورزي.
پيشگفتار
جمعيت جهان به طور سرسام‌آور و انفجاري رو به افزايش است و با افزايش رشد جمعيت نياز به مواد غذايي بيشتر احساس مي‌شود. بالغ بر 98% از مواد غذاي مورد نياز بشر از توليدات و فرآورده‌هاي كشاورزي تامين مي‌گردد. با توجه به نقش فرآورده‌هاي كشاورزي در تامين غذا، بشر همواره در جستجوي يافتن راه‌هايي براي افزايش توليد و بهبود كيفيت محصولات كشاورزي بوده است. اين امر عمدتاً از سه راه كلي امكان‌پذير بوده است:
افزايش سطح زير كشت
تقليل ضايعات در حين توليد و بعد از توليد تا زمان مصرف
افزايش توليد در سطح واحد
موفقيت كارهاي زراعي به رشد گياه بستگي دارد. اگر رشد گياه خوب باشد و ميزان محصول برداشت شده بالا باشد، افزايش توليد در واحد سطح خواهيم داشت و يكي از مهمترين راه‌هاي افزايش توليد، بالا بردن سطح فرهنگ مديريت زراعي (مزرعه) است.
از مهمترين عواملي كه در مديريت زراعي باعث افزابش سطح كمي و كيفي محصول مي‌گردد، استفاده بهينه از مواد غذايي گياهي و زمان مصرف آنها مي‌باشد، يعني استفاده از كودهاي ماكرو در كنار كودهاي ميكرو.
مصرف نامتعادل و زياد كودها موجب برهم خوردن تعادل عناصر غذايي در خاك‌هاي زراعي مي‌شود. حتي
pH
، بافت و حاصلخيز خاك را نيز در درازمدت با مشكل مواجه مي‌كند. يكي از مهترين راه‌ها براي حفظ و همچنين بهبود حاصلخيزي خاك، مصرف متعادل و متوازن كودهاي شيميايي است. متاسفانه آمار مصرف كودهاي شيميايي در سال‌هاي گذشته، حكايت از مصرف ناچيز كود پتاسيم در مقابل كودهاي فسفاته و ازته دارد. عدم تعادل در مصرف كودهاي شيميايي باعث افزايش تدريجي ميزان فسفر خاك‌ها در مقابل كاهش شديد و حتي تهيه شدن خاك‌هاي بعضي از مناطق از ذخيره پتاسيم شده كه در نهايت ايجاد اختلال در تغذيه گياه و تاثير روي جذب آهن و روي و كاهش كمي و كيفي محصولات كشاورزي را در پي خواهد داشت.
بنا به تحقيقات به عمل آمده، يكي از محدوديت‌هاي عناصر پرمصرف در محلول‌پاشي، بالا بودن نياز گياه به اين مواد است. يعني نمي‌توان همه نياز گياه را از طريق محلول‌پاشي تامين كرد. چرا كه در غير اينصورت يا بايد غلظت را خيلي بالا بگيريم كه سبب سوختگي مي‌شود يا اينكه دفعات محلول‌پاشي را زياد كنيم كه از نظر اقتصادي زيان‌آور و مشكل‌آفرين است.
براي توليد موفقيت‌آميز محصولات كشاورزي در سطح تجاري، استفاده از تمام منابع موجود جهت افزايش راندمان توليد الزامي است. با توجه به شرايط زمين‌هاي زراعي ايران يكي از منابع موجود كه ضرورتي انكارناپذير دارد، استفاده از كود مي‌باشد. كوددهي مناسب با تامين مواد غذايي لازم علاوه بر افزايش محصول در واحد سطح سبب افزايش كيفيت محصول نيز مي‌گردد. البته فزوني آن نيز سبب مسمويت گياه، آب فيزيكي و در صورت شدت باعث مرگ گياه خواهد شد. يكي از اهداف مديريت زراعي، اين است كه مواد غذايي لازم در زمان مناسب در اختيار گياه قرار گيرد. هرگونه كوتاهي در اين مورد سبب كاهش محصول و در نتيجه كاهش سود حاصل از يك فعاليت اقتصادي خواهد شد.
...