نام فایل : طبقه بندي خاك 9 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 10

حجم : 62 کیلوبایت

طبقه بندي خاك

20-1
مقدمه

طبقه بندي خاكها, يك متد براي كنار يكديگر قرار دادن انواع خاكهايي است كه داراي خصوصيات مشابه مي‌باشند. بر خلاف گروههاي گياهان و حيوانات كه در آنها گونه هاي مشابه در يك دسته قرار دارند و گونه هاي دسته هاي ديگر با يكديگر تفاوت دارند, گونه هاي خاك به ندرت به يكديگر شباهت دارند. گونه هاي خاك اغلب به نرمي‌و به تدريج از گونه اي به گونه ديگر هنگام پيمايش سراشيبي يا دشتي وسيع طبقه بندي مي‌شوند عمق, رنگ و محتوي نمك و ساير خصوصيات خاك به تدريج تغيير مي‌كنند به اين خاطر براي مشخص نمودن خصوصيات يك خاك بايد حجم مينيميي از آن انتخاب و مورد بررسي قرار گيرد. يك چنين حجمي‌از خاك كه پدان ناميده مي‌شود تقريبا حدود چهل اينچ مربع (يك متر مربع) وسعت دارد و داراي عمق كافي براي رشد ريشه ها مي‌باشند. هنگام بررسي بسياري از انوع خاكها, مي‌توان محدوده هاي وسيع تري از خاك را كه داراي خصوصيات يكسان مي‌باشند مورد بررسي قرار دارد كه به اين حجم بزرگتر پلي پدان (به معناي تعداد زيادي پدان) اطلاق مي‌شود.
از آنجا كه خاكها به تدريج از گونه اي به گونه ديگر طبقه بندي مي‌شوند رده هاي خاك داراي افق هاي (محدوده هاي) قرار دادي مي‌باشند كه توسط عمق ضخامت و درصد نمك يا رطوبت و ساير خواص قابل اندازه گيري تحميل مي‌شوند.
بسياري از اين افق هاي قرار دادي, خصوصيات زيادي از خاك را در بر مي‌گيرند كه در افق هاي مختلف شرح داده مي‌شوند كه به آن ها افق هاي تشخيصي گفته مي‌شود. همان طور كه افرادي كه حيوانات را دسته بندي مي‌كنند آنها را بر اساس تعداد پاها, داشتن يا نداشتن بال, استخوان بندي داخلي يا خارجي و ساير خصوصيات ديگر طبقه بندي مي‌كنند كساني كه گونه هاي خاك را نيز دسته بندي مي‌كنند آنها را بر اساس نوعي افق هاي تشخيصي از يكديگر جدا مي‌كنند به طوري كه در همه روش هاي طبقه بندي, رده هاي رايج تر و متداول تر داراي تعداد كمتر و به صورت گسترده تعريف شده اند و رده هاي خاص تر داراي تعداد بيشتر و به صورت جزئي تر تعريف شده اند.
2-20 روش هاي طبقه بندي خاك در ايالات متحده

طبقه بندي كه اكنون براي خاك استفاده مي‌شود در سال 1965 توسط ايالات متحده اتخاذ شد يك توضيح ساده از اين سيستم طبقه بندي به شرح زير مي‌باشد.
راسته:
اين طبقه بندي عمومي‌ترين و رايج ترين دسته مي‌باشد همه انواع خاكها, در يكي از 10 راسته موجود طبقه بندي مي‌شوند. هشت راسته از آنها بر اساس حضور يا عدم حضور افق هاي تشخيصي با ساير خصوصيات همانند شدت فرآيند شكل گيري خاك و تفاوتهاي آب و هوايي در آن مناطق طبقه بندي مي‌شوند از ميان دو راسته ديگر., انتيسول داراي محدوده هاي تشخيصي مشخصي نمي‌باشد و هيتوسل ممكن است در هر منطقه آب و هوايي مرطوبي كه رشد گياهان را تضمين مي‌كند وجود داشته باشد.
زير راسته:

زيرراسته ها در يك راسته خاك به صورت گسترده بر اساس خصوصيات خاك كه از تفاوت در ميزان رطوبت و دما نتيجه مي‌شود متمايز مي‌شوند چهل و هفت زير راسته در حال حاضر شناسايي شده اند. زيرراسته ها در هر راسته مشخص و متمايز مي‌باشند و قايل جاي گيري در راسته هاي ديگر نمي‌باشند.
گروههاي بزرگ:
هر زير راسته خود به گروههاي بزرگي تقسيم بندي مي‌شود. تنها در ايالات متحده از ميان تقريبا 225 گونه موجود در جهان 185 گروه بزرگ شناسايي شده است كه به صورت گسترده بر اساس افق هاي متمايز خاك و خصوصيات آن ها طبقه بندي شده اند. اين افق ها شامل آنهايي مي‌باشند كه داراي آهن, خاك رس و يا گياخاك هستند و آنهايي كه داراي لايه هاي سخت شده و به هم پيوسته خاك, موسوم به پنس مي‌باشند كه در حركت آب و نفوذ ريشه ها در خاك دخالت دارند. خصوصيات مشخصه اين گروهها دماي خاك و درصد عناصر معدني همانند منيزيم, سديم, پتاسيم و ساير نمكها مي‌باشد. به ضميمه
B
, فهرست معاني جدول
...