نام فایل : رابطه ي بين ناهنجاريهاي جسمي و آسيبهاي حركتي در دانشآموزان پسر مدارس راهنمايي و متوسطه 14 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 13

حجم : 76 کیلوبایت

رابطه‌ي بين ناهنجاري‌هاي جسمي و آسيب‌هاي حركتي در دانش‌آموزان پسر مدارس راهنمايي و متوسطه

چكيده:
هدف از اين پژوهش، بررسي رابطه بين ناهنجاري‌هاي جسمي (پشت كج، پشت گود و پشت گرد، كف پاي صاف، پاي ضربدري، پاي پرانتزي) و آسيب‌هاي حركتي (شكستگي، در رفتگي، پيچ خوردگي، كشيدگي، زخم و جراحت و كمر درد) در دانش‌آموزان پسر مدارس راهنمايي و متوسطه مي‌باشد. اين تحقيق كه از نوع علي و پس از وقوع است، به صورت ميداني به تجزيه و تحليل نتايج مي‌پردازد. جامعه آماري تحقيق شامل: كليه دانش‌آموزان مقطع متوسطه و راهنمايي شهرستان نيشابور در سال تحصيلي 82 ـ 81 مي‌باشد. نمونه تحقيق كه با روش تصادفي خوشه‌اي انتخاب شده است، شامل: 400 نفر از دانش‌آموزان پسر (200 نفر راهنمايي و 200 نفر متوسطه) شهرستان نيشابور در سال 82ـ81 مي‌باشد.
اطلاعات مورد نياز توسط مصاحبه آسيب‌هاي حركتي، شامل 7 سئوال و معاينه ناهنجاري جسمي توسط تست نيويورك جمع‌آوري گرديده است. پس از استخراج نتايج براساس نتايج آزمون مجذور خي رابطه معني‌داري بين پاي پرانتزي و شكستگي استخوان، پشت گود و مجموع آسيب‌هاي حركتي، مجموع ناهنجاري‌هاي جسمي و شكستگي استخوان، پشت گرد و پيچ‌خوردگي مفصل، پاي ضربدري و پيچ خوردگي مفصل مشاهده گرديد.
5/80 درصد از دانش‌آموزان داراي ناهنجاري جسمي بودند كه بيشترين ناهنجاري در اندام فوقاني مربوط به عارضه پشت گود با 3/33 درصد و در اندام تحتاني عارضه كف پاي صاف با 30 درصد بوده است.
8/74 درصد از دانش‌آموزان تاكنون در فعاليت‌هاي حركتي دچار آسيب‌ديدگي شده بودند كه شايع‌ترين آسيب جراحت و زخم موضعي با 5/36 درصد و نادرترين آن كشيدگي و پارگي عضله با 8/5 درصد بوده است.

واژه‌هاي كليدي:
آسيب‌هاي حركتي، ناهنجاري‌هاي جسمي، غيرورزشكار.
مقدمه
امروزه با گسترش شهرنشيني و صنعتي شدن جوامع و استفاده از ماشين به عنوان نيروي عضلاني، منجر به كاهش حركات طبيعي انسان شده است. در اثر فقر حركتي و كاهش فعاليت‌هاي جسماني از ميزان دامنه حركتي مفاصل بخش‌هاي مختلف بدن كاسته شده است و به مرور فرد با كاهش انعطاف‌پذيري و ضعف عضلاني، كاهش قدرت و استقامت عضلاني مواجه شده است. از نتايج ديگر عدم تحرك، وجود عارضه‌هاي وضعيتي و عملكردي مي‌باشد كه شايع‌ترين آنها پشت كج، پشت گرد، پشت گود، پاي پرانتزي، پاي ضربدري و كف پاي صاف مي‌باشد.
با توجه به افزايش روزافزون ناهنجاري‌هاي جسمي و اهميت آن تاكنون تحقيقات زيادي در اين رابطه انجام گرفته است. اما موضوع جديدي نظر محقق را به خود جلب كرده است و آن رابطه بين ناهنجاري‌هاي جسمي و آسيب‌هاي حركتي مي‌باشد. آسيب‌هاي حركتي شامل كليه صدماتي است كه در فعاليت‌هاي روزمره دانش‌آموزان ساعات ورزش، زنگ‌هاي تفريح، در مسير رفت و آمد دانش‌آموزان و به طور كلي، آسيب‌هايي كه در فعاليت‌هاي بدني و در حين حركت اتفاق مي‌افتد، مي‌باشد. با توجه به جديد بودن موضوع، اطلاعات كمي در ارتباط با آسيب‌هاي حركتي و رابطه آن با ناهنجاري‌هاي جسمي وجود دارد. در اين پژوهش برآنيم تا، با مشخص كردن ميزان شيوع آسيب‌هاي حركتي و ناهنجاري‌هاي جسمي در دانش‌آموزان پسر راهنمايي و متوسطه، به بررسي رابطه بين اين دو مهم بپردازيم.
روش تحقيق
اين تحقيق از نوع تحقيقات علّي و پس از وقوع است كه اطلاعات مورد نياز آن به صورت معاينه ناهنجاري‌هاي جسمي و مصاحبه آسيب‌هاي حركتي جمع‌آوري گرديده است.
جامعه آماري در اين تحقيق، كليه دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه و راهنمايي شهرستان نيشابور در سال تحصيلي 82 ـ 81 مي‌باشند. نمونه آماري اين تحقيق شامل 400 نفر از دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه و راهنمايي كه 200 نفر آنها از بين دانش‌آموزان سال دوم راهنمايي و 200 نفر ديگر از بين دانش‌آموزان سال دوم متوسطه مي‌باشند.
براي اين كار در ابتدا پنج مدرسه راهنمايي و پنج مدرسه متوسطه با توجه به نقاط جغرافيايي مشخص و سپس از هر مدرسه تعداد 40 نفر به صورت تصادفي خوشه‌اي انتخاب شده‌اند.
مصاحبه آسيب‌هاي حركتي شامل هفت سئوال از آسيب‌هاي وارد آمده در طول عمر دانش‌آموزان مي‌باشد. ناهنجاري‌هاي جسماني، شامل: انجام تست نيويورك در رابطه با ناهنجاري‌هاي پشت كج، پشت گرد، پشت گود، پاي پرانتزي، پاي ضربدري و كف پاي صاف مي‌باشد.
جهت استخراج نتايج، از روش‌هاي آماري توصيفي شامل فراواني و درصد استفاده شده است و براي نشان دادن داده‌ها از نمودارهاي توزيع فراواني درصدي، بهره گرفته شده و براي بررسي رابطه از مجذور خي استفاده شده است. كليه محاسبات آماري اين تحقيق با استفاده از نرم‌افزار كامپيوتري
SPSS
استخراج شده است.
نتايج تحقيق
طي بررسي‌هاي بخش توصيفي تحقيق، مشخص شد كه 5/19 درصد دانش‌آموزان از وضعيت بدني طبيعي برخوردار بودند و مابقي در اندام فوقاني يا تحتاني يا هر دو قسمت داراي ناهنجاري هستند.
بيشترين ناهنجاري در اندام فوقاني مربوط به عارضه پشت گود، با 3/33 درصد و در اندام تحتاني عارضه كف پاي صاف با 30 درصد بوده است. 8/74 درصد از دانش‌آموزان تاكنون در فعاليت‌هاي حركتي دچار آسيب‌ديدگي شده بودند. كه، شايع‌ترين آسيب، جراحت و زخم با 5/36 درصد و نادرترين آسيب، كشيدگي و پارگي عضله با 8/5 درصد گزارش شده است.
بررسي بخش استنباطي تحقيق، حاكي از آن است كه، در 49 مورد رابطه بين ناهنجاري‌هاي جسمي و آسيب‌هاي حركتي بين دانش‌آموزان فقط در پنج مورد رابطه معني‌داري مشاهده شده است كه عبارتند از:
...