نام فایل : شركتهاي سهامي 32 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 25

حجم : 158 کیلوبایت

مقدمه
تا پايان قرن هجدهم ميلادي، واحدهاي انتفاعي يا به صورت مؤسسات انفرادي و يا به صورت شركتهاي غير سهامي يعنو با مالكيت چند نفر شريك تأسيس مي‌گرديدند. به علت اوضاع مساعد سياسي در اروپا در قرن هفدهم و هجدهم و پيشرفت علوم، مخصوصاً علوم تجربي و استفاده كاربردي از آنها در معيشت افراد بشر، مثلاً در كشاورزي، استفاده از ماشين تخم‌پاشي و استفاده از نيروي بخار در ماشين‌ها همگي باعث پيدايش انقلاب صنعتي در جهان كه در اواخر قرن هجدهم شروع شده و همچنان تداوم يافته، گرديده است.
همزمان با پيشرفت علوم تجربي، كشورهاي اروپايي معروف ، شروع به گسترش قلمرو تجارتي خود نموده و علاوه بر تسلط بر بازارهاي اروپايي ديگر، مستعمرات خود را بسط و توسعه دادند، در نتيجه عوامل فوق، سرمايه‌داران براي استفاده بيشتر به فكر استفاده از پولهاي اندك مردم افتاده و اقدام به تأسيس شركتهاي سهامي كردند و بدين ترتيب در سال 1830 ميلادي اولين شركت سهامي به كار انداختن سرمايه‌هاي نقدي در مقياس وسيع‌تر به منظور كسب سود بيشتر و حفظ سرمايه‌هاي افراد مي‌باشد، زيرا در شركتهاي غير سهامي و مالكيت فردي ميزان سرمايه به كار انداخته شده كم و از طرفي ريسك از بين رفتن سرمايه مالكين آن بيشتر مي‌باشد. در صورتي كه در شركتهاي سهامي ميزان سرمايه و تعداد مالكين شركت مي‌تواند خيلي بيشتر از شركتهاي غيرسهامي مي‌باشد و خطر از بين رفتن سرمايه نيز اولاً كاهش يافته و ثانياً باعث از بين رفتن تمام سرمايه اشخاص نمي‌گردد. بديهي است كه تأسيس شركتهاي سهامي به دليل مزاياي متعددي كه نسبت به ساير شركتهاي ديگر دارد سال به سال افزايش يافته و از طرف ديگر شركتهاي سهامي تكامل يافته و امروزه شركتهاي سهامي عام كه در تمام دنيا مهم‌ترين شركتها را تشكيل مي‌دهند، تبلور تكامل شركتهاي سهامي مي‌باشند.
تعريف شركت سهامي
شركت سهامي شركتي است كه سرمايه آن به سهام تقسيم شده و مسئوليت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمي سهام آنهاست.
انواع شركتهاي سهامي
تقسيم‌بندي شركتهاي سهامي از نظر قانون تجارت به شرح زير است:
الف) شركت سهامي عام: شركتهايي كه مؤسسين آنها قسمتي از سرمايه شركت را از طريق فروش سهام به مردم تأمين مي كنند، شركت سهامي عام ناميده مي‌شود.
ب) شركت سهامي خاص: شركتهايي كه تمام سرمايه آنها در موقع تأسيس توسط مؤسسين تأمين گرديده است، شركت سهامي خاص ناميده مي‌شود.
حقوق صاحبان در شركتهاي سهامي
منافع متعلق به صاحبان واحد تجاري از طريق محاسبه تفاوت بين داراييها و بدهيها اندازه‌گيري مي‌شود. به همين دليل، حقوق صاحبان سهام در يك واحد تجاري را منافع و علايق باقيمانده نيز تعريف كرده‌اند. حقوق صاحبان سهام بيانگر انباشت خالص آورده صاحبان سرمايه به اضافه منافع ثبت شده‌اي است كه باقي مانده است. حقوق صاحبان سهام به عنوان منافع باقي مانده جدا از داراييها و بدهيها واحد تجاري نيست بلكه معادل خالص دارايي‌هاست. مبلغ حقوق صاحبان سهام ثابت يا مشخص نيست بلكه ميزان آن به قابليت سودآوري واحد تجاري بستگي دارد. چنانچه واحد تجاري سودآور باشد حقوق صاحبان سهام افزايش مي‌يابد و در غير اين صورت كاهش مي‌يابد.
حقوق صاحبان سهام در شركتهاي سهامي عموماً از اجزاء زير تشكيل مي‌شود:
1. سرمايه ـ سهام (سرمايه قانوني يا ثبت شده)
2. صرف سهام (پرداخت علاوه بر مبلغ اسمي سهام)
3. سود (زيان) انباشته
هنگام تهيه ترازنامه در صورت وجود صرف سهام مبلغ آن با سرمايه قانوني جمع شده و از جمع آن سرمايه پرداخت شده حاصل مي‌گردد.
صرف سهام
صرف سهام معمولاً در اثر موارد زير حاصل مي‌شود:
1. دريافت مبلغي بيش از مبلغ اسمي سهام
2. تبديل اوراق قرضه يا سهام ممتاز قابل تبديل به سهام عادي
3. دريافت مبلغي بيش از مبلغ اسمي هنگام فروش مجدد سهام خزانه و يا توزيع سهمي كه ارزش آن بيش از مبلغ اسمي سهام باشد.
4. كاهش مبلغ اسمي سهام عادي
5. كمك بلاعوض دارائي ها به شركت توسط سهامداران و يا دولت
تقسيم سود (سود (زيان) انباشته)
حساب تقسيم نشان دهنده انباشت سود در شركتهاي سهامي منهاي مبلغي كه به عنوان سود سهام بين سهامداران تقسيم شده و اندوخته‌ها مي‌باشد. سود در پايان هر دوره مالي به حساب تقسيم سود منتقل مي‌گردد.
حقوق مكتسبه در رابطه با تملك سهام
اگر شركتي فقط داراي يك نوع سهام باشد، صاحبان سهام معمولاً از حقوق مشخصي كه در رابطه با نسبت سهام آنها مي‌باشد برخوردارند كه عبارتند از:
...