نام فایل : خرده اقلیم 8 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 8

حجم : 46 کیلوبایت

خرده اقليم (ميكروكليمايت)
به قسمتي از يك اقليم گفته مي‌شود كه داراي شرايط آب و هوايي كاملاً يكساني مي‌باشد. در مناطقي كه با خرده اقليم مواجه هستيم عموماً عوارض جغرافيايي وجود ندارند. در ضمن واضح است كه هميشه مساحت خرده اقليم كوچكتر از منطقه اقليمي مي‌باشد.
نكته: گاهي اوقات در شهرهاي بزرگ چند خرده اقليم وجود دارد.
اشعه‌هاي منعكس شده از ساختمان‌ها به آسمان
قسمتي از اشعه‌هاي تابيده شده از خورشيد توسط سطوح مختلف ساختمان‌ها منعكس مي‌شوند كه اين مسأله نقش بسزايي را در دفع حرارت از ساختمان به عهده دارد. بدين معني كه مي‌توان مثلاً در مناطق گرم و خشك جداره‌هاي خارجي بنا را از مصالح با رنگ و روشن و به صورت صاف و صيقلي انتخاب كرد تا حرارت كمتري به ساختمان منتقل شود.
اشعه‌هاي منعكس شده از زمين با طول موج بلند
سطح كره زمين از مصالح گوناگون تشكيل شده است كه رفتار هر يك از اين سطوح در برابر تابش پرتوهاي خورشيدي متفاوت است. برخي از اين مصالح اكثر پرتوهاي دريافتي را منعكس مي‌كنند و برخي ديگر اكثر اين پرتوها را به خود جذب مي‌كنند و باعث بالا رفتن دماي خود مي‌شوند.
رطوبت
يكي از عوامل اقليمي كه در نوع اقليم هر منطقه نقش مهمي دارد ميزان رطوبت در هواي آن منطقه مي‌باشد. رطوبت موجود در هوا با توجه به خاصيت آب كه ظرفيت گرمايي ويژه بالايي دارد مي‌تواند در كاهش يا افزايش دماي محيط، اختلاف دماي كم يا زياد بين شب و روز و كلاً شرايط آسايش انسان بسيار مؤثر باشد.
اساساً آب به سه حالت در طبيعت ديده مي‌شود (جامد، مايع و گاز). منظور از رطوبت ميزان بخار آب موجود در هوا مي‌باشد. جالب توجه است كه بخار آب بخشش بسيار كوچكي از كل هوا (آتمسفر) مي‌باشد (حدوداً 2 درصد). اما از لحاظ تأثيرگذاري در شرايط آب و هوايي تأثير بسيار قابل توجهي دارد. زيرا رطوبت موجود در هوا در ميزان تابش اشعه خورشيدي و تشعشع زميني بسيار مؤثر است. اگر ميزان رطوبت در هوا بالا باشد، بخشي از تابش اشعه‌هاي خورشيدي منعكس شده و به منطقه مورد نظر نمي‌رسند.
همانطور كه گفته شد در مبحث اقليم و هواشناسي آنچه حائز اهميت است مبادلات انرژي گرمايي در مواقع تغيير حالت آب مي‌باشد. بدين صورت كه مثلاً وقتي آب در حال تبخير شدن است نياز به انرژي گرمايي دارد. اين انرژي را از محيط اطراف كسب مي‌كند كه اين امر در اقليم گرم و خشك بسيار اهميت دارد. زيرا آب گرماي محيط اطراف و همچنين سطح بدن انسان را گرفته و تبخير مي‌شود كه موجبات خنك شدن محيط و بدن انسان را فراهم مي‌كند.
اكثر رطوبت موجود در هوا در لايه‌هاي نزديك به زمين مي‌باشد و با افزايش ارتفاع، ميزان بخار آب موجود در هوا به شدت افت مي‌كند. بالاخص از ارتفاع 5000 متر به بالا كاهش ميزان رطوبت بسيار سريع و چشمگير مي‌باشد. در اكثر نقاط كره زمين ميزان رطوبت تقريباً ثابت است كه از سطح درياها و اقيانوس‌ها بخار شده و در سطح كره زمين پخش مي‌شود كه با فرآيند بارندگي دوباره به درياها و اقيانوس‌ها برمي‌گردد. اين چرخه طي فصول مختلف تكرار مي‌شود.
تقليل دادن شدت بار
1- با استفاده از بادشكن‌ها (بوته و گياه، ديوارهاي ضخيم آجري، كاشت درختان بلند با رعايت فواصل معلوم در نزديكي بناها) مي‌توان از وزش مستقيم باد به ساختمان تا حدودي جلوگيري نمود.
2- با كاشت درخت به صورت رديف‌بندي‌هاي منظم و درختكاري پراكنده در بين آن‌ها (از فاصله‌هاي دور تا نزديك ساختمان) از شدت باد به مقدار زياد كاسته مي‌شود. ميزان اين كاهش به 50 تا 66 درصد مي‌رسد.
ساخت موانع آجري و يا ديوارهاي خشتي و گلي ضخيم بايد به گونه‌اي باشد كه در فصول گرم سال مانع از رسيدن بادهاي خنك‌كننده و نسيم‌هاي ملايم به ساختمان نگردد.
3- در مناطق خشك كويري حركت باد، ماسه‌هاي روان را به درون مناطق مسكوني مي‌برد كه اين مورد سلامت انسان‌ها را به خطر مي‌اندازد. براي كاهش مورد ياد شده بايد به صورت كمربندي در اطراف روستاها و شهرها، درختان كاج را كاشت.
در شهر مرزي خواف اين مورد به چشم مي‌خورد.
4- در مناطق بادگير بايد دست‌انداز پنجره‌ها بيش از يك و نيم متر باشد تا كوران هوا و باد باعث اختلال در نظم زندگي و فضاهاي داخلي ساختمان‌ها نشود. در صورتي كه حركت بازشو پنجره، در جهت محور افقي باشد، وزش باد و كوران به ميزان چشم‌گيري به داخل فضاها كنترل مي‌گردد.
در ميان اين دانشمندان يك دانشمند اتريشي به نام «كوپن» يك تقسيم‌بندي ارائه كرده كه امروزه تقسيم‌بندي وي يك از متداول‌ترين سيستم‌هاي تقسيم‌بندي اقليمي در جهان مي‌باشد. وي تقسيم‌بندي خود را براساس رشد و نمو انواع گياهان تنظيم كرده است كه عبارت است از:
اقليم گرم و مرطوب
در اين اقليم فصل زمستان مشاهده نمي‌شود. به نحوي كه ميانگين دماي هوا در سردترين ماه سال بيش از 18 درجه سانتي‌گراد است. از ويژگي‌هاي ديگر اين اقليم ميزان بارندگي زياد سالانه مي‌باشد.
اقليم گرم و خشك
اين اقليم آب و هواي بسيار خشكي دارد و ميزان تبخير و تعرق بيشتر از ميزان بارندگي مي‌باشد. نواحي‌اي از كره زمين كه محدوده اين اقليم قرار مي‌گيرند عبارتند از: استپ عرض مياني، استپ عرض پايين، بيابان عرض مياني، بيابان عرض پايين.
اقليم گرم و معتدل
در اين اقليم زمستان كوتاهي وجود دارد. اما در همين مدت كم هم به علت وجود رطوبت بالا در سطح زمين، سطح خاك يخ مي‌بندد و پوششي از برف روي زمين تشكيل مي‌شود. در اين اقليم ميانگين دماي هوا در ماه‌هاي سرد سال بين 3- تا 18 درجه سانتي‌گراد است و ميانگين دماي هوا در ماه‌هاي گرم سال حدود 10 درجه سانتي‌گراد مي‌باشد.
اقليم سرد و برفي
...