نام فایل : گريه بر عطش يا آگاهي بر هدف

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 8

حجم : 78 کیلوبایت

گريه بر عطش يا آگاهي بر هدف ؛ کداميک؟
 
 
در طي سه سال گذشته عاشوراي حسيني و نوروز ايراني با يکديگر مصادف شدند و شور تشيع در ايراني مسلمان بر حس ملي گرايي فائق آمد و اين سه سال عيد به عزاي حسين
(ع)
نشست. در طي سه سال گذشته اين جمله آرايه هر ديوار و پرچمي بود:" بهار من حسينيه، نگار من حسينيه" ، واين چنين ملت ايران نشان داد که عشق حسين
(ع)
با تار وپود وجودش آميخته است . واينک محرمي ديگر در راه است تا در سايه نام وياد حسين
(ع)
 ويادآوري جانفشاني هاي او وخاندانش ، جان ما را زنده کند وقطره ايي از خون جان بخش حسين
(ع)
که در صحراي کربلا جاري شد در رگهاي ما وبا در آميختن با خون ما ، ما را در راه پاسداري از کرامت هاي انساني استوار سازد.
از تاثير واقعه عاشورا بر اذهان تاريخ و بر جان انسان ها بسيار گفته و نوشته اند و پيش از آنکه بخوانيم و بشنويم خود آن را با تک تک تارهاي عصبمان احساس کرده ايم. به راستي برجسته ترين چهره عاشورا کدام است؟ به راستي آنچه جانها را در اندوهي جانکاه فرو مي برد و چشمان را با بارش مدام همراه مي سازد چيست؟ آنچه در عاشورا جانسوز است، آنچه عاشورا را در بلنداي چهارده قرن زنده و پويا، تاثيرگذار و مانا نگاه داشته است کدام است؟ و آنچه حسين
(ع)
را اين عصاره ايمان و عشق، اين وارث آدم تا عيسي ، وارث محمد و علي و فاطمه را به چنين فداکاري سترگ واميدارد چيست؟ آنچه ما از واقعه کربلا و شهادت امام حسين
(ع)
مي شناسيم ، مي دانيم و مي فهميم مظروفي بزرگ به بزرگي حقيقت حسين
(ع)
است در ظرفي کوچک به بي مقداري انديشه، عشق و جان ما :
بخشي از جامعه که عشق آنان بر آگاهي و بينايي اشان تفوق دارد با نواي هر نوحه گري هم نوا شده و جان خود را در اين همنوايي سبک مي کنند، اينان بر درد حسين
(ع)
، برعطش وي، بر تنهايي اش، بر پرپرشدن عزيزان و فرزندانش و بر جسم پاکش که در زير سم اسبان ماليده شد و بر اسارت خاندانش مي گريند. اينها دردهايي است که براي اين عاشقان ملموس است، چرا که اگر خود، تنها باشند و در تنهايي داغ عزيز يا عزيزاني را در دل و غم سنگين آن را بر دوش داشته باشند، دردمندانه خواهند گريست.آنچه اين عاشقان را در ادامه اين شيوه عزاداري ترغيب و تشويق مي کند، روايات متعددي است که بيان مي کند "گريه بر حسين آتش جهنم را فرو مي نشاند" و يا "مايه پاک شدن گناهان و رستگاري آخرت است" ، و نوحه گران با تکيه بر اين روايات با نوحه هايي غلاظ و شداد همگان را به اشک ريختن بر دردهاي حسين
(ع)
ترغيب مي کنند و گاه چندان پيش مي روند و چنان وقايعي را بيان مي دارند که به راستي در شان بزرگمردي چون حسين
(ع)
...