نام فایل : حضت آدم و ابليس

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 33

حجم : 69 کیلوبایت

نگاهي به زندگي حضرت
آدم عليه السلام و ابليس
خلقت آدم
خداي متعال زمين را در دو نوبت
(1)
خلق كرد، كوهها را روي زمين بنا نهاد و زمين را بين همه كرات بركت داد و خوراك اهل زمين را در چهار نوبت مقدر كرد.
آنگاه آسمان را از ماده اي شبيه گاز مشتعل آفريد و به آسمان و زمين دستور داد، بياييد! آسمان و زمين گفتند: با ميل آمديم و سپس هر دو را مسخّر ساخت.
سپس خدا به عرش پرداخت و خورشيد و ماه را مسخر خود ساخت و مقرر كرد تا وقت معلوم در گردش باشند، آنگاه فرشتگان را آفريد تا همواره او را ستايش كنند و نامش را مقدس دارند و در عبادتش مخلص باشند.
پس از آن، اراده و مشيّت خداوند بدان تعلق گرفت كه آدم و ذريّه او را بيافريند، تا در زمين سكني گزينند و در آباداني آن بكوشند. خدا فرشتگان خود را در جريان گذاشت و به آنها خبر داد كه به زودي مخلوق ديگري مي آفرينم كه در روي زمين منتشر مي شوند. از منابع زيرزمين استخراج مي كنند و گروه گروه جاي يكديگر قرار مي گيرند و زمين را حفظ مي كنند.
فرشتگان مخلوقاتي هستند كه خدا آنان را جهت پرستش خود برگزيده است و نعمت خويش را بر آنان جاري و فضل خود را بر آنان مخصوص نموده است. آنان را در راه خشنودي خود موفق و در طريق اطاعت خويش حمايت نموده است.
ملائك از راز خلقت و خلافت انسان بي خبر بودند، لذا بر آنان گران آمد كه خدا موجودات ديگري را خلق كند، زيرا خداوند فرموده بود كه بيشتر اين موجودات در تقوي و عبادت به پاي فرشتگان نمي رسند، پس آنها ترسيدند كه شايد اراده خدا در خلقت انسان، به خاطر قصور آنان در انجام وظيفه اشان بوده است، لذا بي درنگ به تبرئه خويش پرداختند و عرضه داشتند: بار خدايا! با اين كه، ما همواره تسبيح و تقديس تو را مي نماييم، چگونه اراده شما بر خلقت ديگري قرار گرفته است؟ مي خواهي آنان را روي زمين جانشين خويش قرار دهي؟ آيا مي خواهي اين نو آفريدگان، در منافع زمين با يكديگر به اختلاف برخيزند و هر يك فوايد آن را براي خويش بخواهند و آنگاه به فساد بپردازند و خون هاي فراوان بريزند و جان هاي پاك و منزه را تباه كنند؟!
(2)
فرشتگان رمز خلقت انسان را سوال كردند تا شبهه آنان بر طرف و وسوسه از فكرشان خارج شود، يا شايد اميدوار بودند كه خدا آنان را در زمين جانشين خود قراردهد، چون فرشتگان قبل از بشر، نعمت خدا را رعايت و حق معرفت او را ادا كرده و در پرستش خدا خالص و در حكمتش تابع بودند، اما هرگز نمي خواستند شك و ترديدي نسبت به حكمت خدا و خليفه او وارد سازند، زيرا ملائك، اولياء مقرب خدا و بندگان شايسته او هستند، قبل از خدا سخن نمي گويند و همواره به فرمان او عمل مي كنند.
خداي تعالي براي آن كه فرشتگان از حيرت در آيند، به آنان چنين پاسخ داد: "من در راز اين آفرينش چيزي را مي دانم كه شما نمي دانيد" من در خلافت انسان بر روي زمين حكمت دارم كه شما بر آن وقوف نداريد. به زودي آنچه را خواستم خلق مي كنم و آن كه را مايلم به نمايندگي خويش مي گمارم. سپس آنچه بر شما مخفي است، آشكار مي گردد و شما آن را مشاهده مي كنيد. آنگاه فرشتگان را امركرد، چون من آدم را آفريدم و از روح خود در آن دميدم. همه (ازجهت حرمت و عظمت آن روح الهي) بر او سجده كنيد.
(3)
خدا پيكر آدم را از گل پخته آفريد، سپس جان و روح در كالبد وي دميد و دستگاه عقل و حواسش را به كار انداخت و به اراده خدا چشمه اي از نور فضل و حكمت در او تجلي يافت و نام و راز مخلوقات را بر او آشكار ساخت، سپس موجودات را براي ملائك ظاهر ساخت و ندا داد: "اگر شما راست مي گوييد نام و راز اين موجودات را براي من باز گوييد!"
(4)
خداوند بدينوسيله خواست عجز فرشتگان را ثابت كند و محدوديت علمشان را آشكار سازد تا ملائك دريابند كه حكمت خدا بر اين تعلق گرفته است كه آدم در علم و دانش نيز شايسته و سزاوارتر از فرشتگان باشد و اولويت خلافت خدا در روي زمين با آدم است و اين موضوع قابل انكار نيست.
فرشتگان در پاسخ به سوال خداوند مبهوت ماندند و چون به حافظه خود مراجعه كردند تا پاسخي براي آن بيابند، در آن فرو ماندند و اظهار عجز و ناتواني كردند و اعتراف كردند كه علمشان محدود است و بيش از آنچه از تو آموخته ايم، چيزي نمي دانيم و تو دانا و حكيمي.
(5)

آنگاه كه آدم از فيض الهي بهره برد و از نور علم او منور گشت و به راز و رمز مخلوقات پي برد، خداوند به او دستور داد: درباره آنچه فرشتگان از آن عاجز بودند برايشان سخن گويد و به آنها بفهماند كه نيروي دركشان از آموختن آن عاجز است، تا ثابت شود كه آدم داراي فضيلتي برتر از ملائك است و لياقت خلافت خداوند بر زمين را دارد، لذا آدم طبق دستور خداوند آنچه را فرشتگان در آن درمانده بودند، بيان داشت و خدا خطاب به  فرشتگان فرمود: مگر من به شما نگفتم از اسرار غيب آسمان و زمين آگاهم و آشكار و نهانتان را مي دانم.
(6)
در اين زمان برتري آدم آشكار گشت و فرشتگان رمز خلقت او را دريافتند و حكمت خلافت آدم بر روي زمين بر آنها روشن گشت. پس آنگاه خدا آنها را امر كرد به جهت اعتراف به مقام آدم، بر او سجده كنيد. تمام ملائك با خضوع و فروتني دعوت خدا را پذيرفتند و با اداي تعظيم رو به سوي آدم نهادند و در حالي كه پيشاني خود را بر زمين گذاشتند، بر او سجده كردند، جز شيطان كه از فرمان خدا سرپيچي كرد.
 
...