نام فایل : گذری برسیره وزندگی نامه ائمه اطهار (ع) 52 ص

فرمت : .Doc

تعداد صفحه/اسلاید : 42

حجم : 312 کیلوبایت


پيشگفتار
انسان هميشه طالب سعادت و نيكبختي است كه جهت رسيدن و نيل به آن نيازمند يك الگوي ايده آل در زندگي خويش است.
با توجه به فرصت هاي كم موجود در زندگي بشر امروزي جهت مطالعه و تحقيق و نياز مبرم به الگوي متعالي برآن شديم تا نحوة زندگي وسخنان گهربار ائمه اطهار عليهم السلام را بطور خلاصه و چكيده با استفاده از كتب معتبر و متعدد گردآوري نموده و به نگارش درآوريم ،اميد است مورد قبول درگه حق واقع گردد و مثمر ثمر افتد.

روش و اخلاق و خصوصيات پيامبر اكرم (ص)
با تأنّي و وقار راه مي رفت و ليكن قدمها را به روش متكبران برنمي داشت ، چشمان حقيقت بين او هميشه به زير ، و نظرش بسوي زمين بود.
هر كه را مي ديد در سلام كردن پيشي مي گرفت ، حزن و اندوهي عميق از قيافه اش ظاهر و هميشه متفكر بود و انديشه مي كرد. كمتر سخن مي گفت ، گفتارش با لفظ اندك ولي داراي معني بسيار بود.
خوش خوي و كريم النفس بود همچنانكه قرآن درباره اش مي گويد : بدرستيكه تو داراي خلقي بزرگ هستي .
كسي را حقير و كوچك نمي شمرد و اندك نعمت را بزرگ و گرامي مي داشت ، از خوردني و آشاميدني تعريف نمي كرد و از براي امور دنيوي خشم نمي گرفت، جز در كار حق. هر گاه خلافي راجع به احكام خدا مي ديد بي نهايت خشمگين مي شد.
اشاراتش با دست بود نه به ايماء و چشم و ابرو. هنگام شادماني ديدگانش را بر هم
مي گذاشت و شادي و سرورش زياد نبود. خنديدنش تبسم بود و صدايش را به قهقهه بلند نمي كرد. با هر كس به اندازة درك و فهم و عقلش سخن مي گفت. به اهل فضيلت و دين و تقوي احترام مي گذاشت . در مجلس جاي مخصوص نمي نشست و چون وارد جمعيتي مي شد هر جا كه خالي بود جلوس مي كرد با هر كس كه مي نشست تا او ارادة برخاستن نمي كرد برنمي خاست. حاجت هر كس را بقدري كه مقدورش بود روا مي كرد. پيوسته گشاده روي و نرم خوي بود. غريبان را رعايت مي كرد عيوب و نقصهاي مردم را تجسس نمي كرد، بزرگترين جهاد را جهاد با نفس مي دانست ، بر روي زمين مي نشست و طعام مي خورد بر زمين مي خوابيد . نعلين و جامه اش را پينه و وصله مي كرد. درِ‌خانه را به روي واردين مي گشود و گوسفندان را مي دوشيد ، چون خادم خانه از گردانيدن آسيا خسته مي شد به او كمك مي كرد. به جايي تكيه نمي كرد، هر كس خواه آزاد يا بنده او را دعوت مي كرد اجابت

مي فرمود. هديه را قبول مي كرد حتي اگر يك جرعة شير بود و ديگران را به هديه دادن ترغيب مي كرد، تصدق نمي خورد و بر روي مردم خيره نگاه نمي كرد، هر چه بر سر سفره حاضر بود تناول مي كرد با ياران مضافحه مي كرد و دلجويي مي نمود.
لباس حضرت محمد (ص)
گاهي جبة پشمي و برد يمني مي پوشيد . جامه هايش از پنبه و كتان بود و رنگ سفيد را دوست مي داشت . جامة نو كه مي پوشيد كهنه را به فقير مي بخشيد. هر جا كه نزول مي كرد عبايش را در زيرش مي افكند. از تجمل و زينت آلات روي گردان بود.
خوراك پيامبر ( ص)
شير و عسل و خيار و رطب ميل مي كرد ، خربزه و انگور را دوست مي داشت ، بيشتر اوقات خوراكش شير و خرما يا آب و خرما بود ، گوشت كتف و دست گوسفند ميل مي كرد ، شورباي كدو و سركه ميل مي نمود.
از سبزي ها كاسني و ريحان كوهي مصرف مي كرد ، از خوردن چيزهاي بدبو وتند و تيز دوري

مي فرمود، با سدر سر و روي مي شست و عطر زياد مصرف مي كرد و هميشه همه را به نظافت و پاكي سفارش مي فرمود.
جديت و رفتار و حركات حضرت محمد (ص)
پيامبر از همان كودكي حركاتش و رفتارش بچه گانه نبود ، در هر كاري جدي بود و هيچ وقت دروغ نمي گفت و با ديگر بچه ها بازيهاي ابلهانه نمي كرد ، از جنگ و جدال و كارهاي مسخره آميز دوري مي فرمود. هميشه از بت پرستي روي گردان بود از خوردن غذايي كه نذر بتان مي شد خودداري مي كرد ، هر جا بركة آبي مي ديد به شنا مي پرداخت ، دوران جوانيش به پاكدامني و عفت ذاتي گذشت و كسي بر او خرده نگرفت ، جوانان هم سن و سالش به مستي و عياشي و بي بندوباري و شهوتراني روزگار را مي گذراندند ، اما پيامبر به عبادت و رياضت و صداقت و امانت و درستي و راستي عمر را سپري

...