نام فایل : حوزه آبخيز كمرچه شهرستان تربت جام 33 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 32

حجم : 331 کیلوبایت

حوزه آبخيز كمرچه شهرستان تربت جام در موقعيت جغرافيايي 30 35 تا 36 35 ، 42 64، 46 64 واقع شده است. ساده ترين راه دسترسي به حوزه از طريق جاده آسفالته موسي آباد تربت جام مي باشد كه حدود 20 كيلومتر از اين جاده دسترسي شوسه مي باشد تحت اعظم اين حوزه داراي امتدادي شمالي ـ جنوبي و كمي شرقي ـ غربي مي باشد. جزء حوزه هاي كشيده و پهن به شمار مي آيد. اين حوزه داراي 5 زير حوزه هيدرولوژيكي و 2 زير حوزه غير هيدرولوژيكي تفكيك شده است. ساخت حوزه برابر 35/ 45 كيلومتر مربع مي باشد. كه از 5 زير حوزه هيدرولوژيكي زير حوزه هاي
A1 , A2
داراي شباهت از نظر ارخنمون سنگي
–
پوشش گياهي
–
زمن شناسي.و زير حوزه هاي
B1, B2, B3
داراي شباهت نزديك به هم دارند.
نكته قابل توجه و تذكر در رين گزارش ، وقوع تگرگ بهار سال 84 است كه باعث كوبيدگي خاك سطحي حوزه و همچنين از بين رفتن گياهان يكساله چمني شده است. بطوريكه اين تگرگ قسمت اعظم ريزدانه ها و حتي سنگ ريزه هاي با قطره هاي مختلف و متفاوت را از مناطق بالادست كنده و به مناطق پايين دست حمل كرده است كه وقوع اين امر مم را در مطالعه ژوشش گياهي با مشكل مواجه كرد. بطوريكه تخريب تگرگ ذكر شده در زير حوزه
A1, A2
بسيار مشهود بود كه باعث شكسته شدن بندهاي خاكي در خروجي اين رو زير حوزه شده بود. برون زدگي سنگي در زير حوزه
A1
بخصوص در دامنه هاي شمالي ـ جنوبي- در حد 60% به چشم مي خورد.
در زير حوزه هاي
B1, B2 , B3
يك لايه مارني در فاصله بين اراضي ديمزارها و نقاط ارتفاعي (1440- 1760 متر) قرار داده است كه اين لايه مارني از پوشش گياهي ضعيفي برخوردار مي باشد كه اين لايه به دليل از بين رفتن خاك، در اثر فرسايش مي باشد. بيشتر اراضي حوزه در مناطق تپه ماهوري قرار گرفته است از مسائلي ديگر كه در اين حوزه به چشم مي خورد وجود ديمزارهاي فاوان در شيب هاي مختلف و متعدد مي باشد. كل اراضي مرتعي حوزه در چهار سامان عرضي قرار گرفته كه سامان عرضي چشمه گل بيشترين سطح اراضي حزه ربا در بر گرفته است به واسطه شدت بهرا برداري از اراضي مرتعي حوزه شرايط كاملاً نامناسبي در اكثريت مراتع حوزه ديده مي شود. شرايط اقتصادي دامداران باعث شده تا مراتع حوزه در اكثر اوقات سال مورد بهره برداري و تحت چراي شديد دامها واقع شوند. كه در شرايط تخريب شده ها در آنها بواسطه همين شدت بهره برداري و زمان نامناسب چرا مي باشد.
از كل سطح حوزه حدود 2/2518 هكتار مراتع را تشكيل مي دهند. كه در قالب 6 تيپ گياهي قرار گرفته كه در جدول شماره 1 ذكر شده است. منظور از سطح مراتع كه در 6 تيپ بيان شده است در واقع مراتعي كه در زير حوزه هاي هيدرولوژيكي مي باشد. از كل مساحت حوزه كه 4535 هكتار است از حدود 3454 هكتار حوزه هيدرولوژيكي و حدود 1080 هكتار از سطح حوزه غير هيدرولوژيكي است . با توجه به نقشه فيزيو گرافي حوزه كه توسط گروه آقاي محسن ظهوري تهيه شده، 5 زير حوزه هيدرولوژيكي و 3 زير حوزه غير هيدرولوژيكي تقسيم شده است . با توجه به اهميت يكي از زير حوزه هاي غير هيدرولوژيكي جهت مطالعه و برآورد پوشش گياهي با زير حوزه
B1
هيدرولوژيكي ادغام شده است. و دو زير حوزه غير هيدرولوژيكي ديگر به اين قسنت اعظم آن از اراضي ديم تشكيل شده حدود 88% ، و 12% باقي مانده مرتع مي باشد كه جهت براورد و محاسبات صرف نظر شده است و تأثير چنداني در كت سطح حوزه ندارد.
مقدمه
در مناطق خشك و نيمه خشك كه بخش اعظمي از سطح مراتع كشورها در اين گونه مناطق واقع شده است . محدوديت هايي از جهت شرايط اقليمي و به طبع آن ، شرايط خاك، باعث شده است تا ضعيت پوشش گياهي اين گونه مراتع داراي ثبات زيادي نبوده و تحت تأثير تغيير بعضي از عوامل اصلي حالت شكننده اي داشته باشد به اين صورت كه با كمترين فشار بر روي گونه هاي مرتعي در هنگام بهره برداري از آن ، مراتع مذكور سير قهقرايي را مي پيمايد لذا با تمام سعي و تلاش بيشتر كه در راستاي اصلاح و احياي مراتع صورت مي گيرد . بازكشت آنها به شرايط اوليه براحتي مقدور نمي باشد. از حالت ويژگي هاي مناطق خشك و بعضاً نيمه خشك حضور گونه هاي گياهي مقاوم به شرايط خشكي وكم آبي است. كه معمولاً داراي مكانيسم هاي تنظيم شده طبيعي براي سازگاري با اين شرايط مي باشند و عدم تنوع زياد در نوع و فراواني گونه هاي گياهي و همچنين وجود گونه هاي بوته اي و باشتكي در قسمت هاي مرتفع اين مراتع از ديگر خصوصيات اين مناطق مي باشد. استان خراسان نيز كه وسعت زيادي از جنوب وتا حدودي شرق آن در مناطق خشك قرار گرفته است، داراي اين شرايط سخت اقليمي بوده كه همواره تأثيرات خود را در وضعيت پوشش داشته است. اينگونه مراتع بواسطه شرايط اقتصادي و اجتماعي ساكنين مناطق وابسته نه تنها تحت تأثير شدت چراي دامها قرار دارند. بلكه با وجود ميزان بارندگي محدود و كاملاً با پراكنش نامناسب تحت تغيير نوع كاربردي به صورت تبديل به اراضي ديمزار و بعد از مدتي بهره برداري ناچيز رها و تخريب مي شود. پس از نتايج اين دخالت هاي غير معقولانه انسان نسبت به طبيعت مي توان به موارد ذيل اشاره نمود.
وقوع سيلابهاي مخرب و وحشتناك
وقوع انواع فرسايشهاي آبي و بادي
حمل رسوبات ريز دانه به مناطق پايين دست و پر شدن مخازن سدهاي خاكي
...