نام فایل : غواصی-56-ص

فرمت : .docx

تعداد صفحه/اسلاید : 52

حجم : 286 کیلوبایت

غواصی
 کنجکاوی، اولین دلیل پیدایش غواصی بود. دنیای ناشناخته، عجیب و گاهی اوقات ترسناک زیر آب، غواصان اولیه را برای سفر به این دنیا قلقلک داد.
غواص‌های اولیه، آدم‌هایی بودند که نفس‌شان را در سینه حبس می‌کردند و با یک شیرجه به عمق آب می‌رفتند. کشف اعماق و موجودات آن، باعث شد تا ذهن‌های مبتکر و خلاق به‌کار بیفتد و وسائل مختلف غواصی ساخته بشوند. تکنولوژی و زندگی روی زمین پیشرفت کرد و امکانات سفر به اعماق هم از آن عقب نماند و علم غواصی به شکل امروزی‌اش درآمد.
در ایران اولین غواص‌های حرفه‌ای، ماهیگیران و جویندگان صدف بودند اما بعد، وقتی سرو کله نفت پیدا شد و شرکت‌های حفاری چاه‌های نفتی را بنا کردند، غواصانی بودند که برای عوض کردن یا تعمیر وسائل داخل چاه، به عمق این دریا‌های نفتی می‌رفتند.
بعدتر جنگ شد و عملیات در دل رودخانه اروند و کارون و رزمنده‌های غواصی که در شب از طریق مسیرهای آبی به دل سپاه دشمن می‌زدند. جنگ که تمام شد، غواصان تحقیقاتی و غواصان امداد ‌آمدند. تحقیقاتی‌ها از دل دریا، موجودات عجیب و غریب در می‌آوردند و امدادی‌ها هم به کمک جنازه‌های کف دریا می‌رفتند.
غریق‌های دریای شمال یا هفت دختری که در دریاچه پارک‌شهر غرق شدند با همین دست‌ها به دست خانواده‌هایشان سپرده شدند و می‌شوند. کیش، قشم، چابهار و شهرهای نوار ساحلی خلیج‌فارس که رونق گرفتند و پر از مسافرانی شدند که برای خرید به این مناطق آزاد می‌آمدند و از غواصی و تفریح زیر آب استفاده می‌کردند تا رونق بازارهایشان را بیشتر کنند.
کلوپ‌های غواصی در این شهرها تاسیس شد تا مسافران خسته و گرمازده را با صخره‌های مرجانی خلیج‌فارس و طبیعت رنگارنگ زیر آب آشنا کنند. مسافران از همه‌جا بی‌خبر، یک‌بار زیر آب می‌رفتند و برای یک ‌عمر درگیر جذبه اعماق می‌شدند.
آنهایی که سر نترس دارند و به همین تفریح چند ساعته قناعت نمی‌کنند و برای جلوتر رفتن، به سراغ همین کلوپ‌ها می‌روند و مربی می‌گیرند و در هر مسافرتی به زیر آب، عقربه عمق‌سنجشان را بالاتر می‌برند و به این ترتیب هر روز غواصانی تربیت می‌شوند که در هرجایی و برای هرکاری می‌شود از آنها کمک گرفت.
قدمت غواصي در ايران
گويند که ژرف روي و غواصي که در جنوب ايران آن را صيف و صيافي مي نامند قدمتي بس ديرينه دارد و به قرنها قبل از ميلاد برمي گردد. در سرزمين مادري ما و در دوران خشايارشاه ، ايرانيان از غواصان براي بيرون کشيدن صندوقچه هاي طلا و جواهرات کشتيهاي غرق شده استفاده مينموده اند.
اثار حاصل از حفاريهاي باستانشناسي مويد اين مطلب است که قرنها قبل از ميلاد ساحل نشينان درياي پارس از اين حرفه براي تحصيل مرواريد استفاده مينموده اند. 
دکتر تاکر ابوات (
Tucker

Abbott
)   در کتاب کينگدوم اف سي شل 
Kingdom of the  Seashell
 
-
ISBN:
9780517166086
 

بدين طريق اشاره نموده است و به نوعي آنان را در زمره پيشگامان پايه گذاري صيد و پرورش مرواريد قلمداد نموده است.
در سندي ديگر ، آپولونيوس فيلسوف يوناني ساکن رودز اشاره دارد که غواصان درياي پارس در حالي که ظرف کوچکي حاوي گياهي خوشبو و تهييج کننده در دست داشتند به سمت صدف رفته و باعث ميشدند تا صدف لب از لب بگشايد ،سپس شاخه اي ميان تهي را به ميان آن فرو برده و مايه موجود را به بيرون ميکشيدند و آن را به سطح آب آورده و در ظروفي آهنين قرار ميدادند ، البته آنان هيچگاه موفق به پرورش مرواريدهايي اينچنيني نشدند اما شيوه اي را بدين طريق بنيان نهادند.
...