نام فایل : اثرات-شوری-در-کشاورزی-96-ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 86

حجم : 2491 کیلوبایت

چكيده:
شوري يكي از مسائل بسيار مهم در رابطه با كشت گياهان و گسترش كشاورزي است كه عامل محدود كنندة اساسي در توليدات كشاورزي است. مهمترين تاثير شوري در رابطه با جوانه زني بذر و رشد رويشي گياهان مي‌باشد.
با توجه به اثرات تحريك كنندگي هورمونهاي گياهي به ويژه سيتوكينين‌ها، اثر اين هورمون در تحمل و مقابله در گياه گندم (
Triticum aestivum
) و لوبيا (
Phaseolus vulgaris
) با شوري در شرايط جوانه زني بذر و رشد دانه رست مورد بررسي قرار گرفت.
در اين پژوهش غلظتهاي مختلفي از نمك كلرور كلسيم (0 و 20 و 40 و 80 ميلي‌مول) توام با غلظتهاي مختلفي از محلول سيتوكينين (0 و 5/0 و 1 و 5/1 ميلي‌مول) در محيط كشت
MS
به كاربرده شدند.و به اين ترتيب 16 تيمار مختلف با 4 تكرار را تشكيل دادند.
نتايج بدست آمده نشان داد كه شوري‌هاي كم،(20 ميلي مول ) اثر چنداني بردرصد جوانه‌زني بذر گندم نداشت ولي شوري نسبتا زياد(80 ميلي مول )تا حدودي درصد جوانه‌زني بذر گندم را كاهش مي‌داد. با توجه به اين كه گندم (رقم تجن) نسبت به شوري تا حدودي مقاوم مي‌باشد،پژوهش حاضر نيز نشان داد كه شوري‌هاي كم، اثر چنداني بروي كاهش جوانه‌زني بذر گندم نداشت.
جوانه‌زني بذرهاي لوبيا (رقم جماران) نيز در شوري نسبتا زياد(40 و80 ميلي مول) كاهش پيدا كردكه البته با توجه به حساسيت لوبيا نسبت به شوري اين امر دور از انتظار نبود..
دانه رستهاي گندم در شوري‌هاي اعمال شده بخوبي رشد كردند ولي با افزايش مقدار نمك محيط كشت ميزان رشد اندكي كاهش يافت.در حالي كه دانه رستهاي لوبيا در شوري‌هاي پايين(20 ميلي مول) نيز رشد چنداني نداشته و در شوري‌هاي زياد (40 و80 ميلي مول) نيز اصلا رشد نكردند.
كينتين در غلظتهاي كم اثر كمي در افزايش جوانه‌زني بذرهاي گندم و لوبيا داشت ولي غلظت نسبتا زياد اين هورمون در تمام تيمارهاي شاهد و شوري اعمال شده در گياهان گندم و لوبيا باعث افزايش جوانه‌زني گرديد.
غلظت كم كنيتين در تيمارهاي شاهد و شوري باعث افزايش رشد گندم شد، ولي در شوري‌هاي زياد اثر چنداني بر رشد گندم نداشت كه نشان مي‌دهد در شوري‌هاي زياد گياه گندم تا حدودي و گياه لوبيا شديدا تحت تاثير تنش شوري قرار گرفته‌اند و هورمون در شوري زياد نتوانسته است رشد گياهان مذبور را افزايش دهد.
مقدمه:
در اكثر كشورهايي كه با كمبود مواد غذايي روبرو هستند، كميت و كيفيت پروتئين مسئله اساسي تغذيه مي‌باشد. مطالعات زياد حاكي از آن است كه تركيب مناسبي از پروتئين گياهي مي‌تواند قسمتي از كمبود پروتئين را جبران نمايد. كاربرد مواد شيميايي از قبيل تنظيم‌كننده‌هاي رشد گياهي، ممكن است تظاهر يا بيان ژنوم گياهان را تغيير دهد به قسمي كه آنها بتوانند براي برخي از استرس‌ها از خود مقاومت نشان بدهند. اين نوع تغييرات، قابل انتقال وراثتي نيستند، تنها استفاده از تكنولوژي مهندسي ژنتيك است كه مي‌تواند با تغيير خود ژنوم، يك صفت قابل انتقال وراثتي را بوجود آورد.
بنابراين اگر بتوان گياهاني را كه به شوري حساس و به نحوي در تغذيه انسان مؤثرند را با استفاده از هورمونهاي گياهي يا ساير موارد، بطريقي نسبت به شوري تا حدي مقاوم كرد، خدمت ارزنده‌اي به بشر شده است.
هدف اين پژوهش ابتدا بررسي تأثير شوري بر جوانه‌زني و رويش بذرهاي گياه گندم

Triticum aestivum)
) و لوبياي سبز
(
Phaseolus vulgaris
) و مقايسة اين گياهان نسبت به هم و سپس اين مسئله است كه آيا بكار بردن هورمون گياهي سيتوكنين مي‌تواند تأثيري در بهبود و رويش آنها و بطور كلي مقاوم كردن اين گونه‌ها به شوري داشته باشد يا خير؟
...