نام فایل : خواص آب 40 ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 36

حجم : 359 کیلوبایت

خواص‌آب
آب حالت محلول تركيب
o
2
H
مي‌باشد يازده درصد وزني آب را هيدروژن و 89 درصد آن‌را اكسيژن تشكيل مي‌دهد. آب خالص در طبيعت يافت ‌نمي‌شود و هميشه با مقداري مواد خارجي همراه است.
خواص فيزيكي آب‌هاي آشاميدني
الف) درجه گرماي آب آشاميدني: آب بسيار سرد اثرهاي بدي بر دستگاه گوارش انسان دارد و آب با درجة گرماي بسيار حالت بي‌مزگي داشته و گوارا نيست. درجه گرماي آب آشاميدني بايد ميان 5 تا 15 درجه باشد. مناسب‌ترين درجة گرماي آب آشاميدني 8 تا 12 درجه سانتي‌گراد است.
ب) رنگ آب آشاميدني: آب آشاميدني بايد بي‌رنگ باشد و در ضخامت‌هاي زياد رنگ آبي مايل به سبز زلالي را داشته باشد.
ج) بوي آب آشاميدني: آب آشاميدني بايد بي‌بو باشد وجود اسيد سولفوريك، كلر، فنول، آمونياك به آب بوي ناخوشايند مي‌دهند. با 50 تا 60 درجة گرم كردن آب بوي آن بيشتر نمودار مي‌گردد. آزمايش تعيين بو بهتر است در محل برداشت آب انجام گيرد تا اينكه پيش از آزمايش گازهاي بودار از آب بيرون نروند.
د) مزه‌ي آب آشاميدني: مزة آب گوارا باشد. آب با درجة سختي كم حالت بي‌مزگي ناخوشايندي را مي‌دهد. شوري آب نشانه‌ي وجود نمك خوراكي و تخلي آن دليل زيادي تركيب‌هاي منيزيم مي‌باشد. آب‌هاي قليايي (9
PH>
) مزة آب صابون را دارند در حالي كه آب‌هاي اسيدي (6
PH<
) ترش مزه هستند. وجود زيادي نمك‌هاي آهن و آلومينيوم مزه آب را گس مي‌كند در حالي كه مزة گنديدگي آب به علت آلودگي‌هاي آلي آنست كه ممكن است همراه با ميكروب‌هاي بيماري‌زا نيز باشد.
براي بررسي كيفيت آب در تصفيه خانه گام‌هاي زير برداشته مي‌شوند:
نمونه‌برداري از آب: در يك تصفيه خانه و يا يك منبع طبيعي آب، نمونه‌برداري از آب بايد منظم و در چند نقطه از مسير جريان آن انجام گيرد. نمونه‌برداري از نقطه‌ي وارد شدن آب به تصفيه خانه و نقطه‌ي بيرون رفتن آن كافي نيست بلكه براي كنترل كار واحدهاي گوناگون نيز بايد نمونه‌برداري‌ها و آزمايش‌هاي لازم انجام گيرد. بسته به وسايل آزمايش و سيستم كار در آزمايش‌گاه تصفيه‌خانه نمونه‌هاي برداشت. آب 2 تا 3 ليتر مي‌باشد و بايد هنگام برداشت توجه شود كه هيچ‌گونه گازي از آن بيرون نرود و فوراً شيشه‌ي نمونه بسته شود. زمان ميان برداشت نمونه و آزمايش آن نبايد از 72 ساعت تجاوز كند. شيشه نمونه‌برداري بايد قبلاً با آب مورد آزمايش چند بار شسته شود. فاصلة‌ دو نمونه‌برداري براي آزمايش‌هاي تعيين خواص فيزيكي و شيميايي منبع‌هاي طبيعي آب حداكثر 3 ماه و براي آزمايش‌هاي باكتريولوژي در مورد شهرهاي كوچك حداقل يك تا دوهفته و براي شهرهاي بزرگ هر روز بايد انجام گيرد. از آب تصفيه شده‌اي كه براي فرستادن در شبكه آماده شده است بايد هر روز نمونه‌برداري و آزمايش به عمل آيد.
آزمايش آب
معمولاً دو گروه آزمايش روي آب انجام مي‌گيرد:
نخست، آزمايش‌هاي روزمره- آزمايش‌هاي روزمره در يك تصفيه خانه شامل تعيين خواص فيزيكي نظير تعيين درجة گرماـ رنگ‌ـ بو و مزة آب و تعيين خواص شيميايي نظير درجة سختي آب‌ـ درجة اسيدي‌ـ مقدار گازهاي محلول در آب و مقدار تركيب‌هاي شيميايي گوناگوني كه ممكن است در آب از حد مجاز بيشتر باشند. بالاخره تعيين خواص بيولوژيك و باكتريولوژيك يعني كشت باكتري و تعيين تعداد موجودهاي زنده در يك صد ميلي‌ليتر آب و نوع آنها.
دوم، آزمايش كامل‌ـ براي طرح يك تصفيه‌خانه و انتخاب واحدهاي مناسب براي تصفية‌ آب مورد نظر را و تعيين ابعاد يكان‌هاي نامبره نياز به آگاهي كامل بر تمام خواص فيزيكي و شيميايي آب مي‌باشند. يكي از اين آزمايش‌ها، آزمايش تعيين نوع و مقدار مواد منعقد كنندة لازم براي ته‌نشيني مواد معلق مي‌باشد. همچنين در اين آزمايش تعيين مقدار همة نمك‌هاي موجود در آب حتي به مقدارهاي بسيار ناچيز لازم است تا پيش‌بيني اثر آن مواد در بازدة كار يكان‌هاي گوناگون تصفية‌خانه امكان‌پذير باشد براي اين آزمايش‌ها بايد نمونه‌برداري از آب در روزهاي گوناگون سال و در ساعت‌هاي گوناگون روز انجام گيرد. ساعت و روز برداشت نمونه بايد متناوباً تغيير كنند تا اينكه همة حالت‌هاي گوناگون آب در منبع طبيعي مورد برداشت بررسي شده باشند.
روش‌هاي تصفيه آب:
آبي كه در طبيعيت بدست مي‌آيد معمولاً قابل استفاده نبوده و بايد تصفيه گردد. اين كار به ويژه براي آب‌هاي روي زمين خيلي لازم است. آب‌هاي آلوده را مي‌توان به سه روش مكانيكي ـ شيميايي‌ و زيستي (بيولوژيك) تصفيه نمود. در تصفية‌آب آشاميدني ممكن است چند گونه از تصفيه‌هاي نامبرده تواماً در يك دستگاه انجام گيرد. مهمترين روش‌هاي متداول در تصفية‌ آب آشاميدني عبارتند از:
گرفتن مواد درشت با كمك آشغال‌‌گير
ته‌نشين كردن مواد خارجي معلّق در آب
تصفية آب با كمك صافي‌ها
اكسيد كرد مواد آلي موجود در آب با كمك هوا رساني
...